U bent hier

In de Kijker: Katrien

Verhaal Katrien

Katrien volgde vier jaar lang een cursus Spaans in avondonderwijs. Een stap die haar leven voorgoed veranderde. Letterlijk en figuurlijk. Het verhaal van een cursist die leerkracht werd.

“Waarom ik een Spaanse cursus heb gevolgd bij LBC? (lacht). Dat is meteen een goede vraag. Ik was eigenlijk als vrijwilliger naar Togo in Afrika geweest, ik wou graag ooit in de ontwikkelingssamenwerking terechtkomen. Ik zat daar tussen Spaanse paters en vrijwilligers. We spraken er voornamelijk Frans, maar ik heb toen heel veel Spaanse gesprekken gevolgd. En dat heeft mij toen getriggerd! Ik heb daar in Togo beslist, als ik terug in België ben dan ga ik avondlessen Spaans volgen.”

“Nadat ik afgestudeerd was als psycholoog heb ik een leerkrachtenopleiding gevolgd omdat ik wat moeite had om meteen een job als psycholoog te vinden. Mijn vader was leerkracht, dus ik heb het misschien een klein beetje van thuis uit meegekregen. Toch voelde ik na de opleiding niet meteen de drang om voor een klas te staan. Ik heb dan een aantal jaar als GON-begeleider gewerkt waar ik kinderen met een autismespectrumstoornis begeleidde in het reguliere onderwijs. Dat was een fijne ervaring, maar het buitenland lonkte. Op mijn 18de wou ik heel graag voor een langere periode naar het buitenland, maar door verscheidene omstandigheden is dat er nooit van gekomen. Toen er een mogelijkheid was om naar Togo te gaan, heb ik niet getwijfeld. Nadien had ik de smaak te pakken en heb ik nog enkele jaren voor een ontwikkelingsorganisatie gewerkt. Ik zie het als een verrijking dat ik daarvoor nog al die andere dingen gedaan heb. Maar nu geef ik mijn vijfde jaar les bij LBC!”

Van student naar leerkracht? Oh jawel! Katrien trok haar stoute schoenen aan tijdens haar proclamatie.

Van student naar leerkracht? Oh jawel! Katrien trok haar stoute schoenen aan tijdens haar proclamatie. “Na die periode in de ontwikkelingssamenwerking had ik énorm veel zin om voor een klas te staan. Ik besloot toen om spontaan te solliciteren bij LBC. Op mijn proclamatie van Spaans zag ik Johan staan, onze directeur. Ik heb toen al mijn moed bij elkaar geraapt en hem aangesproken. Ik wou mijn spontane sollicitatie nog eens onder zijn aandacht brengen. Dat was enorm spannend, maar het heeft bij nader inzien mijn leven veranderd. Hij vertelde dat er toevallig net twee leerkrachten wegvielen uit de richting ‘Personenzorg’. Met mijn achtergrond als psycholoog vond ik dit een interessante richting. Tja, het was even net op het juiste moment op de juiste plaats zijn, denk ik (lacht).”

“Momenteel sta ik vijf jaar voor de klas en ik kan alleen maar bevestigen dat ik héél blij ben dat ik bij ‘Personenzorg’ terecht ben gekomen. Nergens voel ik mij meer op mijn plaats dan voor die klas. Dit is de eerste job waar ik dat op die manier echt zo ervaar. Het wordt ook elk jaar leuker en leuker. Wanneer je pas begint les te geven, moet je wat zoeken. Maar nu sta ik sterker in mijn schoenen en beheers ik de inhoud beter. Mede dankzij de hulp van mijn fijne collega’s!”

“Wat ik fijn vind aan voor de klas staan? Het is misschien een cliché maar eigenlijk gewoon het voor de klas staan met de mensen die je rond je hebt. Dat je aan cursisten uitleg kan geven, ze begeleiden en ze iets bijleren. Dat is een dankbaar gegeven. Maar het allerfijnste is toch de proclamatie die we organiseren. Daar krijg je alle cursisten samen die twee jaar (of langer) bloed, zweet en tranen hebben gelaten om dat diploma te behalen. En ’t is dan nog gelukt ook! Ik voel mij dan fier want ergens heb ik daar mijn kleine steentje toe bijgedragen. Je geeft die mensen meer mogelijkheden op een job én daar haal ik héél veel voldoening uit. Ik denk dat het leven van vele cursisten veranderd is, net zoals het mijne. En daar heb ik nog geen moment spijt van!”

Katrien - Van cursist tot leerkracht

Foto in de kijker: Designed by Asierromero / Freepik